Տ ա ր ը ն թ ե ր ց ո ւ մ                           

Վերջին նյութեր

Երջանկության  եղանակները   շատ տարբեր են և բնավ պետք չէ զարմանալ, որ    Գեներալ Օրանգուի ղեկ...


Երջանկության եղանակները շատ տարբեր են և բնավ պետք չէ զարմանալ, որ  Գեներալ Օրանգուի ղեկավարած երկրի բնակիչները երջանիկ դարձան այն օրից, երբ նրանց արյան մեջ հայտնվեցին ոսկե ձկները

Մտահղացումը հոյակապ էր թվում։ Բայց սպասեք , ես հիմա ամեն ինչ կպատմեմ սկզբից։ Մենք գ...


Մտահղացումը հոյակապ էր թվում։ Բայց սպասեք, ես հիմա ամեն ինչ կպատմեմ սկզբից։ Մենք գտնվում էինք հարավում՝ Ալաբամա նահանգում՝ Բիլլ Դրիսկոլը և ես։ Հենց այստեղ էլ մեր մեջ հղացավ երեխա փախցնելու միտքը։ 

Գիտենք, գոնե, որ մեր մխիթարությունը խաղի մեջ է, տանենք, թե տարվենք: Եվ ամեն մեկս մի ա...


Գիտենք, գոնե,
որ մեր մխիթարությունը
խաղի մեջ է,
տանենք, թե տարվենք:
Եվ ամեն մեկս
մի անուն շալակած,
երերալով
հազիվ քայլում ենք,
բայց խլացնում,
կոկորդ ենք պատռում,
թե՝ բեռներս թեթև է:
Լավ է շալակել
մի մեծ երկրագունդ,
քան թե ծնվել
ոչ թե հասարակ,
այլ հատուկ անուն.
գալով ինձ-
Ադամ եմ

Լինում է , չի լինում՝ մի աղքատ որբևայրի կին։ Ապրում է փոքրիկ տնակում։ Տնակի առաջ մի...


Լինում է, չի լինում՝ մի աղքատ որբևայրի կին։ Ապրում է փոքրիկ տնակում։ Տնակի առաջ մի պարտեզ է ունենում, պարտեզի մեջ՝ երկու վարդի թուփ, մեկը՝ սպիտակ վարդի, մյուսը՝ կարմիր։ Վարդի թփերի նման երկու փոքրիկ աղջիկ է ունենում, մեկի անունը՝ Ձյունանուշ, մյուսինը՝ Ալծաղիկ։ Երկուսն էլ այնքան լավն ու բարի, այնքան սրտով մաքուր ու աշխատասեր, որ կարծես միայն իրենք էին այդպիսին բովանդակ աշխարհում։ Միայն թե Ձյունանուշն ավելի հանգիստ էր ու քնքուշ, իսկ Ալծաղիկը՝ ավելի կայտառ ու աշխույժ։

Իմ տատ Լուսոն՝ բացատրելու համար Աստծո հանդեպ ունեցած սիրո և հավատի նշանակությունը , ...


Իմ տատ Լուսոն՝ բացատրելու համար Աստծո հանդեպ ունեցած սիրո և հավատի նշանակությունը, նաև՝ հուսահատության անիմաստությունը, մի բան էր պատմում, որ պատահել էր հավատացյալ հյուսնի հետ շատ տարիներ առաջ։ Մի երեկո հյուսնը աշխատանքից տխուր-տրտում տուն վերադառնալիս հանդիպում է ընկերոջը։

Իսահակյանը « Ուստա Կարո » վեպում փորձում է իր կերտած կերպարների խտացված գործողություննե...


Իսահակյանը «Ուստա Կարո» վեպում փորձում է իր կերտած կերպարների խտացված գործողություններով դիտարկել և քննել հայ իրականության էությունը: Ուստա Կարոն աշխատավոր, արարող հայ մարդն է՝ մտահոգված իր երկրի ազատության, ժողովրդի կեցության խնդիրներով, հարևանի հետ ունեցած հարաբերություններով

Լյոննեբերգցի էմիլը փոքրիկ տղա է՝ չարաճճի ու համառ, թեև առաջին հայացքից, հատկապես քնած ժաման...



Լյոննեբերգցի էմիլը փոքրիկ տղա է՝ չարաճճի ու համառ, թեև առաջին հայացքից, հատկապես քնած ժամանակ շատ բարի ու լսող տղայի տպավորություն է թողնում: Նա ապրում է Սմոլենդի շրջանի Լոննեբերգ գյուղի մոտ գտնվող Կատխուլտ ագարակում: 

Երեսնամյա գրող Սևերինը տեսնում է տարօրինակ երազ: Մորթիների մեջ փաթաթված մերկ Վեներան խոսում է...



Երեսնամյա գրող Սևերինը տեսնում է տարօրինակ երազ: Մորթիների մեջ փաթաթված մերկ Վեներան խոսում է Եվրոպայի սառնության մասին: Որքան ավելի կոպիտ վարվի կինը տղամարդու հետ, այնքան ավելի շատ կաստվածացնի նրան տղամարդը: Սևերինը ճշտապահ անձնավորություն է, որն ապրում է՝ հետևելով ժամացույցին, ջերմաչափին, Հիպոկրատին և Կանտին, սակայն ունի կրքոտության նոպաներ…

Այս աշխատության նախապատմությունն ու հետագա ճակատագիրը հասկանալու համար անհրաժեշտ է ոչ...


Այս աշխատության նախապատմությունն ու հետագա ճակատագիրը հասկանալու համար անհրաժեշտ է ոչ միայն հեղինակի կյանքի և ստեղծագործությսւն մանրակրկիտ ուսումնասիրություն, այլև արևմտաեվրոպական հոգևոր կյանքի առնվազն վերջին հարյուրամյակների խորը իմացություն, մասնավորապես գերմանական դասական փիլիսոփայության (Գյոթե-Հեգել-Շելլինգ-Ֆիխթե-Նիցշե-Է. Հարթման գծով) և հատկապես XX դարի առաջին քառորդի մշակութային ահռելի խմորումների ճանաչողություն, որոնց լեյտմոտիվն ի վերջո ազատության նոր իրագործման ձգտումն էր։ 

Ողբերգությունը բաժանվում է հինգ արարների: Ձգտելով Արա Գեղեցիկի և Շամիրամի առասպելին հաղորդել ...

Ողբերգությունը բաժանվում է հինգ արարների: Ձգտելով Արա Գեղեցիկի և Շամիրամի առասպելին հաղորդել ողբերգական գծեր, Նաիրի Զարյանը ներմուծել է սյուժեի մեջ էական փոփոխություններ և լրացումներ:

Լինում է չի լինում , մի ծեր այծ է լինում։ Ունենում է յոթ ուլիկ ու էնպես է սիրում...


Լինում է չի լինում, մի ծեր այծ է լինում։ Ունենում է յոթ ուլիկ ու էնպես է սիրում իր փոքրիկներին, ինչպես կսիրի միայն մայրը։ Մի անգամ, երբ ուզում է գնա անտառ կեր բերելու, կանչում է բոլոր ուլիկներին ու ասում.