Պարույր Սևակ | Անկոչ հայրը


Անհանգըստությո՛ւն,
Հաճախ է լինում,
Որ կամենում եմ քեզ «հայրի՜կ» կոչել։

Ո՛վ էլ չիմանա՝
Ինքըս լա՜վ գիտեմ,
Թե ոնց եմ ուզում
Մտքով ու հոգով
Մի տեղից այլ տեղ,
Սրտից սիրտ քոչել։

Ախար որտեղի՞ց
Այս վաչկատունի արյունը իմ մեջ,
Եթե նախնիքըս,
Հի՛նգ հազար տարի,
Ապրել են անվերջ նստակյաց կյանքով։

19.XII.1959թ.        
Թիֆլիս

Տես նաև Վախթանգ Անանյան Պատմվածքներ
Պարույր Սևակ | Անկոչ հայրը Պարույր Սևակ | Անկոչ հայրը Reviewed by ՏԱՐԸՆԹԵՐՑՈՒՄ on 19:53:00 Rating: 5
Технологии Blogger.