Պարույր Սևակ | Հուսահատության պահեր


Հուսահատության պահե՞ր։
Ինչպե՜ս չէ.
Լինում են, լինո՜ւմ,
Նույնիսկ ավելի՛, քան հարկավոր է։

Հուսահատվում եմ ինքըս ինձանից.

-Երբ շատ լավ գիտեմ,
Որ պետք է ասել «այո»,
Մինչդեռ ես «ոչ» եմ բղավում...

-Երբ ես՝ խելահաս ու հասուն արդեն,
Երեխայի պես այն եմ դուրս տալիս,
Ինչ տան գաղտնիք է.
Փոքըր տան թե մեծ,-
Մի՞թե նույնը չէ...

-Երբ իմ սիրածից չհիասթափված,
Ավելին՝ նրան դարձյա՛լ սիրելով՝
Հափըշտակվում եմ նորահայտ մեկով...

-Երբ ես հենց այսպե՛ս անկեղծանում եմ՝
Ի՛նքս էլ, ա՜խ, ի՛նքս էլ լավ հասկանալով,
Որ արդեն այսչափ անկեղծանալուց
Մինչև երջանիկ հիմարությունը
Կես քայլ է միայն...

-Հուսահատվում եմ նաև ա՜յն բանից,
Թե որքա՞ն պիտի դեռ հուսահատվեմ
Ինքըս ինձանից...

26.XII.1959թ.        

Թիֆլիս

Տես նաև Պարույր Սևակ Բանաստեղծություններ
Պարույր Սևակ | Հուսահատության պահեր Պարույր Սևակ | Հուսահատության պահեր Reviewed by ՏԱՐԸՆԹԵՐՑՈՒՄ on 22:19:00 Rating: 5
Технологии Blogger.