Պարույր Սևակ | Հպանցիկություն

Երբ վերջալույսն է մխրճվում ամպերի մեջ` սանրի նման,
Ու հոտոտող բարակ քամին , շնիկի պես, կանգ է առնում
Ամեն թփի, ծառի, գուղձի և ամեն մի մարդու առաջ.
Ու երբ ցուրտը երիտասարդ ցույց է տալիս իր ուժն արդեն`
Ստիպելով շապիկ կոճկել ու մրմնջալ խոսքեր դժգոհ.
Ու երբ մթան թավշի վրա օրվա հաչոցն է խլանում,
Իսկ հատ ու կենտ լույսերն ասես դառնում են հին զարդանկար,-
Միամի՜տ եմ դառնում նորից,
Հավատում եմ արդարությա՛ն,
Ու թվում է, թե ես պիտի իմ... բնական մահով մեռնեմ...

14.XI.1963թ.

Երևան


Տես նաև Պարույր Սևակ Բանաստեղծություններ
Պարույր Սևակ | Հպանցիկություն Պարույր Սևակ | Հպանցիկություն Reviewed by ՏԱՐԸՆԹԵՐՑՈՒՄ on 21:14:00 Rating: 5
Технологии Blogger.