Ավետիք Իսահակյան | Այդ ոչինչը ես եմ


Արևելյան մի քաղաքում ամառվա միջօրեի շոգին փողոցում՝ պատի ստվերում, պառկած էր մի դերվիշ:  Ցնցոտիների մեջ դերվիշը պառկել էր մայթի լայնքին՝ նվաղուն աչքերը կիսափակ: Քաղաքապետ իշխանը՝ հպարտ ու վեհ, հագած ճոխ ու զարդարուն, գալիս էր դանդաղ քայլերով, շրջապատված շքախմբով: Փողոցում մարդիկ ոտքի էին կանգնում, կպչում պատերին և խոնարհ գլուխ տալիս անցնող իշխանին: Շքախմբի առաջնորդը, գավազանը թափահարելով, գոռաց դերվիշի վրա.
Ի՞նչ ես մեկնվել մայթին, ճանապարհը բռնել: Չե՞ս տեսնում՝ ո՛վ է գալիս. վե՛ր կաց, անպատկա՛ռ:
Ես միայն ինձնից մեծի առաջ ոտքի  կկանգնեմ,- անվրդով պատասխանում է դերվիշը:
Քաղաքապետը լսում է դերվիշի պատասխանը և հետաքրքրված մոտենում է նրան և հարցնում. 
Մի՞թե ես քեզնից մեծ մարդ չեմ: 
Իհարկե ո՛չ: Քեզնից բարձր դեռ շատ աստիճաններ կան: Այո, թե ոչ: 
Այո՛: 
-Դու քաղաքապետ իշխան ես, գիտեմ: Որ բարձրանաս, ի՞նչ պիտի դառնաս,- հարցնում է դերվիշը: 
-Նահանգապետ,- պատասխանում է քաղաքապետը: 
-Հետո՞: 
Հետո՝ վեզիր: 
Հետո՞: 
Փոխարքա: 
Հետո՞: 
Սահմանը սա է: Մեր բոլորի վրա շահն է: Նա է ամենից մեծը: 
Ասենք թե շահ դարձար, հետո՞,- հարցնում է դերվիշը: 
Հոտո՝ ոչինչ,- պատասխանում է քաղաքապետը:
-Ահա այդ ոչինչը ես եմ: Ոտքերիս տակից անցի՛ր, և գնա՛ քո ճանապարհը,- նույն անվրդովությամբ պատասխանում է և նվաղուն աչքերը գոցում:


Ֆիլմը կարող եք դիտել ԱՅՍՏԵՂ

Ավետիք Իսահակյան | Այդ ոչինչը ես եմ Ավետիք Իսահակյան | Այդ ոչինչը ես եմ Reviewed by ՏԱՐԸՆԹԵՐՑՈՒՄ on 21:21:00 Rating: 5
Технологии Blogger.