Ջանի Ռոդարի | Մուկը, որը կատուներ էր ուտում



Մի պառավ գրադարանային մուկ մի անգամ եկավ այցելելու իր եղբոր երեխաներին:

-Դե դուք բոլորովին կյանքը չգիտեք,- ասում էր նա իր ամոթխած ազգականներին,- իմ կարծիքով, դուք օրինավոր կարդալ անգամ չգիտեք:
-Օ՜, դու մեր մեջ իսկական գլուխ ես,- հառաչեցին նրանք:
-Օրինակ, դուք երբևէ կատու կերե՞լ եք:
-Կատո՞ւմեզ մոտ հակառակն է լինում. մեզ մոտ կատուներն են ուտում մկներին:
-Այդ նրանից է, որ դուք տգետ եք: Իսկ, ա՛յ ես, կերել եմ կատու, այն էլ ոչ մի հատ. վրա եմ տալիս մի ծայրից՝ հոպպատրաստ է: Իսկ նա ծպտուն անգամ չի համարձակվում հանել: Այ, կուզեք հավատացեք, կուզեք՝ ոչ:
-Իսկ ի՞նչ համ ունեն կատուները:
-Թղթի համ, ու մի-քիչ էլ թանաքի համ կա մեջը: Բայց դա դեռ ի՞նչ էր որդատարկ բանԻսկ այ, շուն դուք երբևէ կերե՞լ եք:
-Ի՞նչ ես ասում
-Իսկ ես, ա՛յ, հենց երեկ մեկին վերջ տվի: Մի գամփռՆրա ժանիքները իմ չափ էին: Ինձ համար ի՞նչ կա որ. ես նրան հանգիստ, այսպես՝ հոպև կերա: Նա ձայն, ծպտուն չհանեց:
-Իսկ շու՞նն ինչ համ ունի:
-Նա էլ թղթի պես է : Դե, իսկ ռնգեղջյուր դուք չե՞ք փորձել:
-Օ՜դու մեր մեջ մի հատ եսԴե մենք ի՞նչ ենք որմենք ռնգեղջյուր չենք էլ տեսել: Ինչի՞ է նա նման. Ռոկֆոր պանրի՞, թե՞ հոլանդականի:
-Այ թե տգետ եք «… ումն է նման»… Պարզ է՝ ում. իհարկե, ռնգեղջյուրիԻսկ փիղ կերե՞լ եք, իսկ արքայադուստր կերե՞լ եքԻսկ Նոր տարվա տոնածա՞ռ՝ իր բոլոր խաղալիքներով:
Եվ հենց այն ժամանակ, երբ մուկը հասավ տոնածառին, կատուն, որ նստած էր հին սնդուկի ետևը և լսում էր մկան դատարկախոսությունը, չդիմացավ, սարսափելի ձայնով մլավեց ու մեկ էլ այնպես ցատկեցորՊետք է ասել, որ դա իսկակա՜ն կատու էր, շքեղ մորթիով, փարթամ բեղերով և երկար, սուր-սուր ճանկերով:
Մկները հենց որ լսեցին կատվի ձայնը, պուկ, փախան: Իսկ գրադարանային մուկը անսպասելիությունից տեղում անշարժացավ և մնաց կանգնած, ինչպես արձան: Կատուն առանց երկար մտածելու, հոպճանկեց նրան: Ճանկեց, բայց միանգամից չկերավ, այլ որոշեց մի-քիչ խաղալ նրա հետ:
-Հա, ուրեմն դու հենց այն մու՞կն ես, որ կատուներ է ուտում,- հարցնում է կատուն:
-Ճիշտ այդպես, ձերդ ողորմածություն, հենց ես եմ: Բայց ախրձերդ պայծառափայլություն, պետք է հասկանաքՀամարձակվում եմ զեկուցել ձերդ ողորմածություն, չէ՞ որ ես ողջ կյանքս անց եմ կացրել գրադարանում
-Հասկանում եմ, հասկանում եմ: Ապրում էիր գրադարանում և զբաղվում էիր նրանով, որ ուտում էիր նկարները և փչացնում գրքերը:
-Օ՜, ձերդ մեծություն, ընդամենը մի քանի անգամԵվ հավատացնում եմ ձեզ, ձերդ պայծառափայլություն, միայն և միայն ինքնազարգացման համար:
-Դե իհարկե, ի միջի այլոց ես էլ շատ բարձր եմ գնահատում գրականությունը: Բայց քեզ չի՞ թվում, որ բացի գրքային իմաստությունից կա նաև մի ուրիշ իմաստություն՝ կյանքի իմաստությունը: Քո տարիքում ժամանակն է իմանալու, որ կյանքում կան ոչ միայն թղթի վրա նկարված կատուներ, և ամեն մի փիղ չի համաձայնվի, որ նրան կծեն մկները:
Բայց խեղճ գերու բախտից կատուն մի վայրկյան աչքը դարձրեց դեպի սարդը, որ սողում էր հատակին:
Գրադարանի մուկն էլ հիմար չէր. նա իսկույն նետվեց մի կողմ ու թաքնվեց գրքերի արանքում: Իսկ կատուն ստիպված եղավ այս անգամ բավարարվել միայն սարդով:


Ջանի Ռոդարի | Մուկը, որը կատուներ էր ուտում Ջանի Ռոդարի | Մուկը, որը կատուներ էր ուտում Reviewed by ՏԱՐԸՆԹԵՐՑՈՒՄ on 21:12:00 Rating: 5
Технологии Blogger.